De dansers slingeren hun lente-energie en seksuele drift enthousiast richting publiek
© Sanne Peper

De dansers slingeren hun lente-energie en seksuele drift enthousiast richting publiek

Achttien meiden en vier jongens slingeren hun lente-energie en seksuele drift enthousiast richting publiek. 'Neuken, neuken', scanderen ze. Totdat eentje (Ies Kaczmarek) zachtjes 'vrijen' zegt.

Lenteritueel

Jeugdtheater. Door Introdans en Toneelgroep Oostpool, 5/5, Deventer Schouwburg. Aldaar nog op 12 en 13/5 en op 9 en 10/5 in Apeldoorn.

'Wij hebben een bakfietsvader en zijn geboren achter een scherm. Wij hebben onze vrijheid nog niet opgeofferd aan 1,7 kind en een wankel huwelijk - op z'n best een wankel huwelijk.'

De zinnen rollen als protestleuzen over de lippen van 22 jongeren (tussen de 15 en 19 jaar oud), achttien meiden en vier jongens slingeren hun energie enthousiast richting publiek. Ze staan op punt van uitbarsten, zo laten ze ons weten. Ook hun seksuele drift smijten ze eruit. 'Neuken, neuken', scanderen ze. Totdat eentje (Ies Kaczmarek) zachtjes 'vrijen' zegt. Hij is in zijn streepjespolo een uitzondering. Hij wil wel meedoen, maar niet door zichzelf te verloochenen. 'Ik wil nog een beetje in mijn kleine lichaam passen', fluistert hij tussen het pubergeweld door.

Regisseur Timothy de Gilde van Toneelgroep Oostpool en choreograaf Adriaan Luteijn van Introdans maakten met deze groep jongeren uit Oost-Nederland de coming-of-agevoorstelling Lenteritueel, met als inspiratiebron Le sacre du printemps (1913) van Igor Stravinsky en Vaslav Nijinsky en Het futurische manifest (1909) van Filippo Marinetti. Tekstschrijver Jibbe Willems schreef een mooi, ongepolijst protest met innerlijke tegenstem. En componist Wessel Schrik heeft slechts enkele referenties nodig aan Stravinsky's oermuziek, zoals de fagotthema's en de paukenritmes, om in de verte die andere artistieke revolutie van ruim honderd jaar geleden mee te laten resoneren. Grappig dat die op band klinken alsof iemand ze oefent op een ontstemde gitaar en valse piano.

Vondst van de makers is de groepsdruk die als thema steeds zichtbaarder en voelbaarder wordt - langzaam verruilen de jongeren hun individuele kleren voor eenvormige jurken. Ze bestormen de spiegelvloer met stampende dansrites, gebaseerd op historisch fotomateriaal. Toch voelt de voorstelling heel erg van nu, vanwege de jeugdige energie, die even opbouwend (richting collectief) als gewelddadig (richting eenling) kan uitpakken. Dit Lenteritueel gaat over het weerstaan van groepsdruk, regels en de macht van de massa. Mooi dat tot de laatste seconde spannend blijft of Ies zijn shirt inruilt voor de hem toegeworpen jurk.