Sandra Escacena in Verónica.
Sandra Escacena in Verónica. ©

De Volkskrant tv-selectie voor donderdag 22 maart

Tv-tips

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

3Doc: Slag om Rotterdam
NPO 3, 20.20 uur

Documentaire van omroep PowNed over de concurrentiestrijd op rechts bij de gemeenteraadsverkiezingen in Rotterdam. Leefbaar Rotterdam was jarenlang dé partij voor de rechtse kiezer, maar kreeg onlangs concurrentie van de PVV.

Bekijk de documentaire hier.

De baby-industrie
NPO 2, 20.25 uur

Vierluik van Liesbeth Staats over de florerende vruchtbaarheidsindustrie. In Nederland is commercieel draagmoederschap en eiceldonatie verboden; Nederlanders met een kinderwens zoeken hun geluk daarom steeds vaker in het buitenland.

Lees verder onder de afbeelding.

Break free
NPO 3, 21.15 uur

Het verhaal van de avontuurlijke Wendy Doesburg, die op haar 19de naar Melbourne vertrekt om daar te werken als au pair. Aansluitend gaat ze op een zwerftocht langs de Australische westkust. Tijdens die reis komt ze bij een auto-ongeluk om het leven.

Eerdere afleveringen van Break free kijkt u hier.

Bed & Breakfast
NPO 1, 21.30 uur

Afgelopen maandag riep columnist Aaf Brandt Corstius Bed & Breakfast nog uit tot 'beste programma van de Nederlandse televisie'. In deze aflevering bezoeken drie stellen onder andere een B&B vlak bij de Loonse en Drunense duinen.

Close Up: Krisztina de Châtel
NPO 2, 22.55 uur

Portret van choreograaf Krisztina de Châtel, die de onbetwiste meester van de minimale dans werd genoemd en zich altijd bleef vernieuwen. Samen met De Châtel reizen de makers terug naar haar geboortehuis in Boedapest.

Faithfull
Canvas, 23.10 uur

Muziekdocumentaire uit 2017 over singer-songwriter Marianne Faithfull. Ze was beroemd in het hippe Londen van de jaren zestig, had een relatie met Mick Jagger, kreeg te maken met schandalen en moest afkicken van haar drugsverslaving.

Verónica (Paco Plaza, 2017)
Te zien op Netflix

In Spanje is het een beroemde geschiedenis, die van de 18-jarige Estefania Gutiérrez Lázaro. Het Madrileense meisje overleed in augustus 1991 in een ziekenhuis, een half jaar nadat ze met enkele medescholieren aan een seance had meegedaan. In het politierapport van de zaak bevindt zich de enige officiële melding van paranormale gebeurtenissen, zoals ook Paco Plaza's filmbewerking van het verhaal, de best griezelige horrorfilm Verónica, niet nalaat te beklemtonen.

In Verónica heet Estefania dus Verónica. Terwijl de film voortdurend met tijdaanduidingen komt om het geheel een semi-authentiek vernisje te geven, laat regisseur Plaza ([REC]) zich verder niet door de feiten aan banden leggen.

Wat de film vooral spannend maakt, is dat je tot aan het einde nooit zeker weet of de van gene zijde geplaagde titelheldin (Sandra Escacena) na haar seance wel echt door kwaadaardige geesten wordt bezocht. Bestaan de silhouetachtige engerds die Verónica in haar appartement achtervolgen en met hun glibberige vingers uit de bedmatrassen naar haar klauwen, misschien alleen in haar hoofd? Voor haar twee zusjes en kleine broertje maakt het eigenlijk niet uit. Aangezien hun moeder (Ana Torrent) tot diep in de nacht in het café staat te ploeteren, zijn de kleintjes overgeleverd aan Verónica's zorgen, en wellicht dus ook haar labiele geest.

Of er nu echt fantomen op haar afkomen of niet, het blijft verontrustend om te zien hoe het meisje in haar woning met occulte tekeningen en bezweringen in de weer gaat, terwijl de rest van het kroost hulpeloos moet toezien. Een simpel maar effectief gegeven, waarmee Plaza zijn publiek voortdurend onderuit probeert te halen. Veel vervreemdende camerabewegingen dus, naast nare toestanden met spiegels, schrikeffecten, gruwelijk echte dromen, uitgestelde climaxen en blinde nonnen. Gelukkig weet de film op de meest clichématige momenten nog altijd een origineel, ontregelend accent toe te voegen, en is debutant Escacena mooi onpeilbaar en verbeten in de titelrol. Hoogtepunt: de scène waarin Verónica's zusjes en broertje aan haar armen beginnen te knagen.

Lees verder onder de trailer.

Barbarella (Roger Vadim, 1968)
Arte, 00.15-01.50 uur

Acteerlegende Jane Fonda verkondigde enige jaren geleden dat ze graag een feministische remake van haar klassieker Barbarella zou willen maken, maar vooralsnog is van deze remake - noch van welke andere poging om Barbarella nieuw leven in te blazen - niets terechtgekomen. Dus moeten we het voorlopig óf met Jean-Claude Forests oorspronkelijke strip (1962) doen, of toch met die inmiddels hopeloos gedateerde jarenzestigverfilming door Fonda's toenmalige echtgenoot Roger Vadim.

Ergens in de 41ste eeuw begint astronaut Barbarella aan een uiterst gevaarlijke missie om de snode Durand Durand uit te schakelen, een reis die haar onder meer overlevert aan een bronstige beerman, moordlustige parkieten, een blinde engel én het ultieme moordwapen, de Orgasmatron. Leuk voor de voortdurend in nieuwe sexy outfits gestoken Barbarella dat ze vleselijk in plaats van virtueel leert liefhebben, en de overdaad aan kleuren en vloeistofdiapanorama's heeft ook wel wat. Helaas komt de bewust campy ogende film na Fonda's zwaartekrachtloze openingsstriptease maar niet op gang. Toch kijken, vinden ze bij de Frans-Duitse cultuurzender Arte, al is het maar vanwege de gigantische invloed die de film op de popcultuur heeft gehad, om de uitzinnige kostuums van mode-icoon Paco Rabanne of omdat je je tijdens het kijken voortdurend in een lavalamp waant.

In een eerdere versie van deze tips stond dat Wendy Doesburg tijdens haar reis in Australië verdween. Dat is niet juist. Ze kwam om het leven door een auto-ongeluk.