Schrijver David Hare wil in Collateral te veel, maar Carey Mulligan is onweerstaanbaar als zwangere politieagent
©

Schrijver David Hare wil in Collateral te veel, maar Carey Mulligan is onweerstaanbaar als zwangere politieagent

*** Collateral; Drama; Scenario David Hare; Met Carey Mulligan, Nicola Walker, John Simm; Te zien op Netflix

Het vierdelige televisiedrama Collateral, de eerste televisieserie van de eminente Britse toneelschrijver David Hare, begint met de moord op een pizzakoerier in hartje Londen. Dat is de steen in de vijver, waarna de implicaties zich naar alle kanten uitstrekken. Hare mag gekozen hebben voor de vorm van een politieonderzoek met een klassieke (vrouwelijke) rechercheur in de belangrijkste rol (de geweldige Carey Mulligan), maar zijn ambities reiken duidelijk verder.

Collateral wil in vier delen óók een portret van het land zijn: het Verenigd Koninkrijk na de Brexit, dat niet alleen zijn rol op het wereldtoneel kwijt is, maar ook moreel stuurloos, van de politie tot de politiek, van de kerk tot het leger.

Collateral opent in hoog tempo, waarbij een kleurrijke cast van personages de revue passeert, direct of indirect betrokken bij de moord op de pizzakoerier, van de moordenaar tot een getuige, een jonge Aziatische vrouw, die na een nachtje experimenteren met drugs op de verkeerde plaats en tijd is. Zij is op haar beurt de vriendin van Jane, een geestelijke, die bang is dat het politieonderzoek zal uitwijzen dat ze illegaal in het land is.

En er is een politieke lijn, met een parlementslid, die staat voor de miserabele toestand waarin de Labour-partij verkeert; we volgen een vrouwelijke militair die de sporen van oude oorlogen met zich meedraagt en tegelijkertijd met seksisme in het leger wordt geconfronteerd en er is een zich langzaam ontvouwende lijn waarin een mensensmokkelroute vanuit Londen lijkt te worden geregisseerd. Het is een beetje veel.

Wat Collateral grotendeels redt, is de centrale rol van Mulligan, die zich in de zaak vastbijt. Je hoopt al na vijf minuten in haar aanwezigheid dat dit niet het laatste is wat we van rechercheur Kip Glaspie, voormalig polstokhoogspring kampioen, een heerlijk zinloos biografisch feit, te zien krijgen. Ze straalt een vanzelfsprekend professioneel doorzettingsvermogen uit. En ze is zwanger, wat we maar als een eerbetoon aan Marge Gunderson (Frances McDormand) uit Fargo zien, de beste politievrouw uit de filmgeschiedenis. Meer Kip dus, graag.

Collateral bestaat uit vier delen van een uur. En als het werkt dan werkt het goed, maar aangezien sommige verhaallijnen in het slotdeel niet sterk worden afgewikkeld, blijft de indruk bestaan dat Hare meer geïnteresseerd was in de staat van het land, dan in de staat van zijn personages.