Op Zondag 29 april gaf Eliades Ochoa een concert in de Grote Zaal van TivoliVredenburg in Utrecht.
Op Zondag 29 april gaf Eliades Ochoa een concert in de Grote Zaal van TivoliVredenburg in Utrecht. © Ben Houdijk

Eliades Ochoa van Buena Vista Social Club laat het publiek dansen in een wolk van tijdloosheid

Concert (wereldmuziek) - Eliades Ochoa

Ochoa zong bij Buena Vista Social Club, het reünieorkest dat in de jaren negentig de wereld veroverde met Cubaanse muziek.

Wereldmuziek. Eliades Ochoa. 29/4, TivoliVredenburg, Utrecht.

Als Eliades Ochoa zondagavond het podium in de Grote Zaal van TivoliVredenburg betreedt, kijkt hij eerst tevreden om zich heen: een nagenoeg volle zaal. Dan pakt hij zijn microfoon - de bovenste van de twee, de onderste is voor zijn gitaar - en zegt: 'Ah, la familia grande.'

Ochoa weet hoe hij zijn publiek in de juiste stemming moet krijgen. En wat hij zegt klopt natuurlijk ook. De liefhebbers van de Cubaanse muziek, en dan vooral de zwierige 'son cubano', verzamelen zich graag rond het familiehoofd Ochoa omdat hij een van de laatste overlevers is van een generatie. En dus misschien ook wel van het nostalgische muziekgenre dat vroeg in de vorige eeuw opkwam in het Cubaanse clubleven.

Harde en scherpe stem

Ochoa zong bij Buena Vista Social Club, het reünieorkest dat in de jaren negentig de wereld veroverde met Cubaanse muziek in sepiakleuren, en bijvoorbeeld de door Ochoa gezongen hit Chan Chan. Vrijwel alle vooraanstaande leden van het orkest zijn overleden. Ochoa (71) zingt door.

En hoe. Ochoa heeft een kleine band bij zich, met pianist, contrabassist, congaspeler en tweede stem met maracas, maar hij voert zelf onbescheiden het woord. Zijn stem is hard en scherp en snijdt indrukwekkend door de ronde en warme akoestiek van de oude Vredenburgzaal, net als zijn venijnige en metalige gitaarspel. Verrassend goed eigenlijk. Ook omdat de scherpte van Ochoa wordt omgeven met de zachtheid van de kabbelende piano en de warme houtklank van de bas.

De klassiekers, want daar komen we voor, worden er zomaar weer jeugdig van. El Carretero, een van de succesnummers van de eerste plaat van de Buena Vista Social Club, klinkt fenomenaal dankzij de hypnotiserende cadans van de bas en de accentjes ('bam, bam') van de tweede stemmen. Chan Chan golft daarna ook al zo gaaf door de arena en over de tribunes, en laat het publiek dansen in een wolk van tijdloosheid.

Ook Ochoa neemt de tijd, en dat maakt zijn optreden memorabel. Tussen de nummers door stemt hij zijn gitaar, babbelt wat over de collega's van zijn legendarische orkest die ons zijn ontvallen. De klok tikt even niet, en daarom is Ochoa's mededeling dat hij heeft besloten nooit te overlijden niet eens zo vreemd.

Na bijna twee uur zet hij de opgewekte toegift met dat huppelende gitaarslagje Candela nog maar eens in. Dan neemt Ochoa zijn Cubaanse cowboyhoed af en zwaait naar zijn 'grote familie'. Tot de volgende keer maar weer.