Militaire aanval Syrië: dit zijn Amerika's opties om Assad te straffen

Britten willen Trident-atoomonderzeeërs inzetten

Amerikaanse en Britse marineschepen in de Middellandse Zee staan gereed nu president Trump aanstuurt op een vergeldingsaanval tegen Syrië. In een tweet kondigde de president aan 'dat de raketten eraan komen' om Damascus te straffen voor de 'gifgasaanval' in Douma. Trump heeft diverse militaire opties: van een beperkte kruisrakettenaanval tot een grootschalige luchtcampagne.

'Maak je gereed Rusland, want ze komen eraan', aldus Trump in zijn opmerkelijke tweet, de eerste ooit waarin een Amerikaanse president een militaire aanval aankondigde.

Trump reageerde boos op een dreigement van de Russische ambassadeur in Libanon dat Amerikaanse kruisraketten bij een luchtaanval op Syrië zullen worden neergehaald. 'Ze zullen mooi, nieuw en slim zijn. Jullie moeten geen partner zijn van een beest dat zijn eigen volk doodt en ervan geniet', aldus de president, doelend op de Syrische president Assad.

Terwijl het Syrische leger en de Russische luchtmacht zich voorbereiden op een Amerikaanse aanval, wikt en weegt Trump zijn militaire reactie. De president zou nu overwegen om Assad harder te straffen dan vorig jaar. Trump liet het toen, na een aanval met zenuwgas op burgers, bij een korte aanval met 59 Tomahawk-kruisraketten op de luchtmachtbasis Shayrat. Het was zijn eerste militaire actie als president. Maar om toekomstige legeraanvallen met chemische wapens te ontmoedigen, zou nu een militair plan klaarliggen voor zwaardere bombardementen op meerdere doelwitten.

Met zo'n grootschalige aanval kan Trump laten zien dat hij meende wat hij zei toen hij maandag beloofde dat 'krachtdadig' zou worden opgetreden. De VS moeten echter oppassen in Syrië vanwege de Russische militaire aanwezigheid in het land. Slachtoffers onder de Russen kan Washington zich niet veroorloven. Dit zijn de militaire opties van de VS tegen het Assad-regime:

1.Een beperkte militaire aanval

Trump kan voortborduren op de Amerikaanse kruisrakettenaanval van april vorig jaar. De Shayrat-luchtmachtbasis die toen werd bestookt door de torpedobootjagers USS Ross en USS Porter zou volgens Amerikaanse inlichtingendiensten zijn gebruikt bij een aanval met sarin op het plaatsje Khan Shaykoun. De Soekhoi-gevechtsvliegtuigen die bij het bombardement zouden zijn gebruikt, waren volgens het Pentagon vanaf Shayrat opgestegen.

De VS zouden nu de luchtmachtbasis Dumayr kunnen bestoken. Deze is volgens diverse berichten gebruikt door Mil Mi-8-helikopters bij de aanval op Douma. Voor zo'n beperkte aanval, hebben de VS genoeg aan de twee Arleigh Burke-torpedobootjagers die nu in de Middellandse Zee zijn.

Hoewel de Amerikaanse minister van Defensie Mattis claimde dat 20 procent van de operationele luchtmacht van Syrië was vernietigd bij de aanval op Shayrat, was de Amerikaanse vergelding voornamelijk symbolisch van aard. Trump had laten zien - in tegenstelling tot zijn voorganger Obama in 2013 - dat hij niet pikte dat Damascus te ver ging. Omdat de Amerikaanse vergelding slechts beperkt was, kon ook het Assad-regime en Moskou er mee leven. 

Naar verluidt werden zo'n vijftien Soekhoi's en MiG's vernietigd of beschadigd, evenals hangars en depots. Maar de landingsbanen waren niet geraakt. De volgende dag was de basis alweer operationeel: de resterende gevechtsvliegtuigen kozen weer het luchtruim voor luchtaanvallen op rebellen.

2.Een grootschalig luchtbombardement

Met deze optie zouden de VS Damascus harder kunnen straffen, met als doel de inzet van chemische wapens in de toekomst onmogelijk te maken. Bij deze aanval zouden meerdere doelwitten, variërend van luchtmachtbases tot commandocentra en hoofdkwartieren van het Syrische leger, het doelwit kunnen zijn. Zo'n aanval kan meerdere dagen duren. Obama had deze optie voor ogen toen hij in 2013 dreigde met militaire actie tegen Assad, na de gifgasaanval op Ghouta. De Amerikaanse bombardementen, zo lekte toen uit, zouden twee tot drie dagen duren.

Doelwitten hebben de VS genoeg. De CIA en andere Westerse inlichtingendiensten hebben de afgelopen jaren nauwkeurig in kaart gebracht welke militaire bases in Syrië werden gebruikt voor het chemische wapenprogramma, voor 2013 een van de grootste van het Midden-Oosten. Zo zagen Amerikaanse satellieten hoe Damascus de voorraden van basis naar basis verplaatste om te voorkomen dat ze in handen zouden komen van het verzet. 

Deze bases zouden nu kunnen worden gebombardeerd, inclusief de landingsbanen. In deze optie zouden de VS ook de Syrische luchtmacht, of wat er nog van over is, kunnen lamleggen. Syrische verzetsgroepen dringen al jaren hier op aan. Om dit te voorkomen, heeft Damascus al tegenmaatregelen genomen. Zo zijn er berichten dat Syrische Soekhoi's en Mig's al zijn verplaatst naar de luchtmachtbasis Hmeymim bij Latakia in Noord-Syrië. Deze basis wordt door de Russische luchtmacht gebruikt en geldt als het hoofdkwartier van de Russen in Syrië. Hmeymim, zo weet Assad heel goed, zullen de VS nooit aanvallen.

Voor deze uitgebreide aanval, kunnen de VS de gevechtsvliegtuigen en bommenwerpers inzetten die nu worden gebruikt voor luchtaanvallen op IS in Irak en Syrië. Ook is het vliegdekschip Harry S. Truman onderweg naar de Middellandse Zee, met aan boord F-18 Super Hornets. Nadeel van deze optie: de risico's worden groter. Syrië beschikt, ondanks de burgeroorlog, nog altijd over een modern luchtverdedigingssysteem. Ook hebben de Russen in Syrië de S-400 geïnstalleerd, een van de meest geavanceerde luchtverdedigingssystemen tegen gevechtsvliegtuigen. Trump kan het zich niet veroorloven dat een Amerikaanse piloot wordt neergehaald en in handen valt van het Syrische leger.

3.Vernietiging van Assads paleis

Assad waant zich nog altijd veilig in zijn presidentiële paleis in het westen van Damascus. Hoewel de rebellen in Ghouta Damascus de afgelopen jaren regelmatig bestookten, is het paleis nooit getroffen. Als de VS Assad écht een boodschap willen afgeven en de oorlog bij zijn voordeur willen brengen, dan kan dat door een symbolische luchtaanval op het paleis. 

Tijdens de Irak-oorlog bombardeerde de Amerikaanse luchtmacht talloze paleizen van Saddam Hoessein. Israël dreigde vorig jaar Assads paleis aan te vallen. Een hoge Israëlische regeringsfunctionaris zei toen dat het complex zou worden vernietigd als de Iraanse invloed in Syrië nog verder zou toenemen. Hoe veilig Assad zich waant in de hoofdstad, bleek onlangs toen hij een autoritje ondernam en zelf achter het stuur ging zitten. De Syrische president vermoorden mogen de VS echter niet: een wet uit de jaren zeventig verbiedt het doden van buitenlandse staatshoofden.