Cultuurblog - Drie technische kandidaten voor Museumprijs 2018

Een overzicht van groot en klein nieuws uit de wereld van de kunst, cultuur en media, bij elkaar geblogd door de specialisten van de Volkskrant. Lees het vorige cultuurblog hier.

Berichten

Bekijk nieuwe update(s).
  1. Technische kandidaten voor Museumprijs

    Het GeoFort in Herwijnen, het Maritiem Museum Rotterdam en het Science Centre Delft maken kans op de Museumprijs 2018. Dit hebben de BankGiro Loterij en het Prins Bernhard Cultuurfonds, de initiatiefnemers van de meest prestigieuze publieksprijs in de Nederlandse museumwereld bekendgemaakt.

    Elk jaar is er een andere categorie waar de musea volgens een vakjury aan moeten voldoen. Dit jaar gaat de Museumprijs naar een museum, ‘dat het verhaal over Techniek op de meest aantrekkelijke manier weet te vertellen’. Mensen kunnen tot en met 8 mei via museumprijs.nl hun stem uitbrengen op het GeoFort, het Maritiem Museum Rotterdam of het Science Centre Delft. De winnaar wordt op 18 mei bekend en krijgt 100.000 euro om een eigen plan uit te voeren. Ook mag het winnende museum zich 'Museum van het jaar' noemen.

    Het GeoFort in Herwijnen wil van het geld uitbreiden met een Virtual Reality Experience. Het Maritiem Museum Rotterdam met een interactieve werkplaats voor maritieme ambachten en het Science Centre Delft een 'state-of-the-art robotlab' waar bezoekers kunnen werken met de modernste robots en zelfs zelf robots kunnen ontwerpen, bouwen en programmeren.

    De Museumprijs, die bestaat sinds 1990, is een initiatief van het Prins Bernhard Cultuurfonds en de BankGiro Loterij, in samenwerking met de Museumvereniging. Eerdere winnaars van de prijs zijn onder meer TextielMuseum Tilburg, Nationaal Monument Kamp Vught, het Fries Museum en het Joods Historisch Museum in Amsterdam.

  2. Hollandse meester in Amerikaans magazijn

    Toen een Amerikaanse museumdirecteur twee jaar geleden in een rommelkast een schilderij vol watervlekken zag, had hij geen idee dat hij een miljoenenwerk in handen had. Robert Warren was in zijn museum in Iowa naar iets heel anders op zoek, maar vond een schilderij van een Hollandse meester uit de zestiende eeuw.

    Aan de lokale zender WHOTV vertelt de directeur van Hoyt Sherman Place dat bij restauratie bleek dat het om een schilderij ging van de Nederlander Otto van Veen, een leraar van Rubens. Het eerste dat Warren zag toen hij werk in het magazijn ontdekte was de onderste helft van Apollo en Venus. Het schilderij zat in een hoekje tussen tafel en een muur geklemd en was zwaar beschadigd, onder meer door watervlekken.

    De museumdirecteur denkt dat het werk niet eerder is tentoongesteld nadat het aan het begin van de twintigste eeuw door een familie was gedoneerd. Hij vermoedt dat het te bloot was en daarom in het magazijn werd weggemoffeld. Otto van Veen werd in 1556 in Leiden geboren en werkte onder meer in Antwerpen. Op het schilderij is een naakte Venus van achter te zien en ook een engeltje is bloot. Het schilderij is vermoedelijk 4 miljoen dollar (3,2 miljoen euro) waard. Dat schrijft CNN over het werk van de Hollandse meester. Het Amerikaanse museum heeft echter geen plannen om het schilderij te verkopen en heeft al een mooi plekje bedacht.

  3. In case you missed the unveiling on March 21, here is a shot of the restored "Apollo and Venus." Stay tuned this fall for its final placement in our collection.

    28 Likes, 1 Comments - Hoyt Sherman Place (@hoytshermanplace) on Instagram: "In case you missed the unveiling on March 21, here is a shot of the restored "Apollo and Venus."..."

  4. 'Heineken-reclame racistisch'

    Chance the Rapper is niet te spreken over een reclamespot van Heineken in de Verenigde Staten. Volgens de rapper uit Chicago (echte naam Chancelor Bennett) is de campagneleus 'Sometimes, lighter is better' waarmee de Nederlandse bierbrouwer Heineken Light promoot ‘racistisch’.

    De commercial voor Heineken Light toont een barman die een aarzelende vrouw aan het einde van de bar spot met een verrekijker. Het light-biertje dat hij serveert glijdt eerst langs een zwarte vrouw en een zwarte muzikant voordat het flesje belandt bij de vrouw die de barman in het vizier had. Als de vrouw het biertje tot zich neemt, volgt de leus 'Soms is light beter'. Heineken Light is een biertje voor de Amerikaanse en internationale markt en bevat minder calorieën en minder alcohol.

    Volgens Chance the Rapper zouden sommige bedrijven opzettelijk racistische commercials op de markt brengen zodat ze meer aandacht krijgen. Op Twitter geeft de rapper van onder meer de luid bejubelde hiphopplaat Coloring Book aan dat hij daarom zou hebben getwijfeld om aandacht aan het spotje van Heineken Light te schenken. ‘Maar het moet me van het hart. Deze commercial van Heineken is vreselijk racistisch.'

    De 24-jarige rapper roept niet op tot een boycot van het biertje. 'Ik merk gewoon hoe vaak het gebeurt en ik vermoed dat ze hiermee consumenten en twitteraars willen ophitsen. Ik wilde er niet over twitteren, maar dit is zó slecht dat ik niet anders kan.’ Zijn tweets leidden tot fel debat op sociale media. Veel volgers van de rapper haalden ook uit naar de reclamespot, hoewel sommigen Heineken weer verdedigden tegen de beschuldigingen.

    Heineken heeft ook gereageerd en zegt zich niet te herkennen in de kritiek van Chance the Rapper. ‘De regel 'Sometimes lighter is better' in de commercial verwijst naar Heineken Light bier en nergens anders naar’, aldus John-Paul Schuirink, director global communication. ‘Sommige mensen in de Verenigde Staten hebben het zinnetje helaas anders geïnterpreteerd, maar dat was natuurlijk nooit de intentie van de commercial. Het gaat over light bier.’

    Volgens Schuirink is de reclamespot eerder in verschillende landen gebruikt en is dit de eerste keer dat er een verwijt over racisme is binnengekomen.

  5. Buying the band weer te zien bij 3voor12

    De documentaire Buying the band is weer te zien op de site van 3voor12, het muziekplatform van de VPRO. Eind februari werd de film offline gehaald na klachten van de Duitse zangeres Nina Hagen.

    In de oorspronkelijke versie waren beelden te zien van een mislukte studiosessie met Hagen die met verborgen camera's was opgenomen, zonder haar toestemming. In de nieuwe versie zijn die fragmenten verwijderd en vervangen door zwarte beelden met een samenvattende tekst.

    Buying the band gaat over de rockband Romanza Brava, die ondernemer Jan 't Hoen heeft samengesteld uit leden van Wild Romance, de oude band van Herman Brood, en andere bandjes. Zelf zit geldschieter 't Hoen achter de drums. Filmmaker Teus van Sintmaartensdijk volgde Romanza Brava, die inmiddels weer Wild Romance heet, een jaar lang.

    Toen Buying the band af was wilde geen enkele omroep, bioscoop of festival de film vertonen. In de muziekwereld ging de documentaire een ondergronds leven leiden, nadat muzikanten een WeTransfer-link ervan aan elkaar doorstuurden. Uiteindelijk zette 3voor12 Buying the band online, waarna de film een hype werd.

    Niemand wilde de documentaire Buying the band kopen - nu is het een culthit
    Teus van Sintmaartensdijk (49) had het eigenlijk al opgegeven. Niemand wilde zijn documentaire Buying the band vertonen - geen omroep, geen bioscoop, geen festival. Toch begon hij opeens berichtjes te krijgen van bekenden: wat een geweldige film had hij gemaakt, wat een heerlijk inkijkje in de muziekindustrie. (+)

    De wederopstanding van Wild Romance: 'De mensen gingen door het dolle, precies zoals vroeger'
    Ze hadden allang bezweken moeten zijn aan een overdosis rock-'n-roll, maar de leden van Wild Romance zijn springlevend en toeren weer door Europa, mede dankzij een onverwachte documentairehit. Een avond op stap met de oude rockmaten van Herman Brood. 'Ik eet geen brood meer. Graan is een killer, man.' (+)

    Welke ruimte willen we rijke rockliefhebbers geven?
    De documentaire Buying the band toont de macht van rijke gevers aan de kunsten. Hoeveel ruimte gunnen we aan bemoeizuchtige mecenassen?

  6. Netflix in de ban

    Netflix en andere streamingservices mogen niet meer meedingen naar de Gouden Palm, de prijs voor de beste film van het filmfestival in Cannes. Dat heeft de organisatie van het Franse evenement bevestigd aan The Hollywood Reporter.

    Vorig jaar streden twee Netflix-films, Okja en The Meyerowitz Stories, mee om de prijs. Festivalbaas Thierry Frémaux geeft aan dat hij destijds hoopte dat het streamingplatform overtuigd kon worden de films in de bioscoop uit te brengen. Dat lukte echter niet, waarop hij de reglementen aanpaste. Alle films die in competitie willen draaien, moeten na het festival in de bioscopen worden vertoond.

    'De mensen van Netflix waren dol op de rode loper en presenteren graag tegelijkertijd met andere films. Maar ze begrijpen dat hun model lijnrecht tegenover het onze staat', aldus Frémaux.

    Streamingservices krijgen wel nog de mogelijkheid hun films te laten zien op het festival, maar dan buiten de competitie om.

  7. Forse tegenvaller voor Disney

    Het is misschien wel de meest magische en avontuurlijke Disneyfilm in jaren: A Wrinkle in Time. Steevast omschreven als een kruising tussen Avatar en Alice in Wonderland. Oprah Winfrey, die een van de hoofdrollen voor haar rekening neemt, verklaarde zelfs dat de film wel eens The Wizard of Oz van deze generatie zou kunnen worden. Maar voorlopig zal de verfilming van het befaamde, boek van Madeleine L'Engle uit 1962 niet in de Nederlandse bioscopen te zien zijn.

    Het besluit van Disney om A Wrinkle in Time niet meer wereldwijd uit te brengen, zou zijn ingegeven door de teleurstellende opbrengsten van de film in de VS: zo'n 60 miljoen dollar. De film heeft volgens filmwebsite IMDB ongeveer 100 miljoen dollar gekost. Ook zijn de kritieken bepaald niet mals: recensenten typeerden de film van regisseur Ava DuVernay (Middle of Nowhere, Selma) als ‘een rommeltje’, 'ínclusief maar imperfect’ en ‘een zware, glinsterende teleurstelling’. Op de bekende recensiesite Rotten Tomatoes krijgt A Wrinkle in Time slechts twee sterren.

    Vanaf 4 april zou het fantasy- en SciFi-verhaal over de jonge Meg Murry die met haar broer Charles en vriend Calvin door tijd en dimensies reist om haar verdwenen vader te redden, in de Nederlandse bioscopen gaan draaien. Er was zelfs al een kleurrijke, surrealistische en soms ietwat bizarre trailer met de jonge Storm Reid als Meg Murry en een sterrencast met Oprah Winfrey, Reese Witherspoon en Mindy Kaling als de hemelgidsen Mrs Who, Mrs Which en Mrs Whatsit. Een grote tegenvaller voor Disney, dat hoge verwachtingen had van A Wrinkle in Time.

  8. 'Voedsel' thema Nederland Leest 2018

    De jaarlijkse campagne Nederland Leest heeft dit jaar als thema voedsel. Anders dan in voorgaande jaren zullen bezoekers van de bibliotheken in november niet een gratis exemplaar krijgen van een klassieke roman, maar een bundel nieuwe verhalen over dit onderwerp. In 2006 werden 725 duizend exemplaren weggegeven van Dubbelspel, een roman van de Curaçaose schrijver Frank Martinus Arion.

    Sinds 2016 staat niet een boek, maar een thema centraal in de campagne. Vervolgens wordt daar een boek bijgezocht. Deze aanpak komt voort uit een verandering in de bibliotheekwet uit 2015, volgens Peter Rosendaal van CPNB. ‘Een van de nieuwe functies van bibliotheken is ‘ontmoeting en debat’. Daarop spelen we in tijdens Nederland Leest. Gekozen is voor het thema voedsel ‘omdat heel veel mensen bezig zijn met onderwerpen als bio-industrie, vegetarisch of veganistisch eten, gezondheid, E-nummers, de bio-industrie en andere voedsel-gerelateerde onderwerpen. Het is dus een goed uitgangspunt om mensen naar de bieb te lokken.’ Bibliotheken organiseren in november allerlei activiteiten rondom het thema.

    Vorig jaar november gingen de bibliotheken aan de slag met ‘robotica’ en voerde Auteur Ronald Giphart een schrijfexperiment uit met een robot. Het cadeauboek was Ik, robot uit 1950 van de Amerikaanse auteur Isaac Asimov. De bibliotheken bestelden toen samen 250 duizend exemplaren bij de CPNB om gratis weg te geven. De hoogste oplage ooit van een cadeauboek in Nederland Leest was in 2008, toen van Harry Mulisch’ roman Twee vrouwen een miljoen exemplaren werden besteld.

    Omdat het moeilijk was een bestaande klassieker te vinden waarin voedsel een belangrijke rol speelt, is gekozen om vijf nieuwe essays en verhalen te laten schrijven, volgens Rosendaal. In het cadeauboek zullen bijdragen staan van chef-kok Pierre Wind, schrijver en microbioloog Rosanne Hertzberger, thrillerschrijver Marion Pauw en culinaire schrijvers Joël Broekaert en Charlotte Kleyn.

  9. Maria Goos schrijft voor HNT

    Maria Goos (Cloaca, Pleidooi, Oud Geld) schrijft een nieuw stuk voor Het Nationale Theater: We zijn hier voor Robbie. Het is een tragikomisch familiedrama dat zich afspeelt in de Haagse hogere kringen, met belangrijke rollen voor Mark Rietman, Tamar van den Dop en Romana Vrede. Het zal dit najaar in première gaan in regie van artistiek leider Eric de Vroedt.

    Ook later in het seizoen, dat in het teken staat van ‘de gemeenschap’, investeert het gezelschap in nieuw Nederlands toneelrepertoire. Schrijver Nathan Vecht (Kunsthart, Gidsland) maakt het stuk Onze Straat, geïnspireerd op Our Town van Thornton Wilder. Dicht op het publiek laten tien acteurs zien hoe het leven gedurende twaalf jaar verstrijkt in een appartementencomplex in een grote stad. Onze straat gaat in maart ’19 in première in regie van Daria Bukvic.

    Voorts brengt het gezelschap in seizoen 18-19 Tsjechovs Het Duel in een bewerking van Jacob Derwig (regie: Jeroen de Man), en The Hairy Ape Show, naar Eugene O’Neill, bewerkt door Joeri Vos en geregisseerd door Eric de Vroedt. Sadettin Kirmiziyüz regisseert deel twee van zijn actueel grootstedelijke vierluik Metropolis, dit keer over de gemeentepolitiek.

    Voor NTJong bewerkt toneelschrijver Jibbe Willems Molières De Vrek tot een vrouwelijke variant, De Vrekkin, een zwarte komedie over geld en hebzucht, met Betty Schuurman in de hoofdrol. Die productie, in regie van Noël Fischer, is in oktober te zien. Daan Windhorst schrijft voor NTJong Revolutions, een sci-fi-thriller met live dj en videowalls, geïnspireerd op 1984 van George Orwell en The Circle van Dave Eggers.

  10. Faillissement Weinstein Company

    The Weinstein Company heeft het faillissement aangevraagd. Dat melden Amerikaanse media. Sinds tientallen vrouwen eind 2017 naar buiten kwamen met verhalen over seksueel wangedrag door oprichter Harvey Weinstein, ging het snel bergafwaarts met de befaamde Amerikaanse filmstudio.

    Het bedrijf maakte maandag bovendien bekend dat zij vermeende slachtoffers of getuigen van Weinstein's wangedrag zullen vrijwaren van elke geheimhoudingsplicht. Weinstein zelf heeft steeds ontkent dat hij ooit heeft seks gehad met vrouwen zonder wederzijdse instemming.

    The Weinstein Company zegt dat het een verkoopovereenkomst is aangegaan met Lantern Capital Partners, onder voorbehoud van goedkeuring door het Amerikaanse faillissementsgerechtshof in Delaware. Eerder deze maand blies een investeringsgroep onder leiding van Maria Contreras-Sweet nog een mogelijke overname af nadat bleek dat de schulden van de filmstudio groter waren dan aanvankelijk aangenomen.

    Opbrengst voor slachtoffers
    De procureur-generaal van de staat New York Eric Schneiderman, die een rechtszaak tegen het bedrijf heeft aangespannen, wil dat de opbrengst van de mogelijke verkoop van het bedrijf wordt gebruikt om slachtoffers te compenseren. Volgens hem heeft de top van het bedrijf er niets aan gedaan om de medewerkers te beschermen tegen 'seksuele intimidatie en discriminatie' door Harvey Weinstein.

    The Weinstein Company werd in 2005 opgericht door Harvey en Bob Weinstein, nadat de broers hun studio Miramax hadden verkocht aan Disney. De grootste filmsuccessen van de studio waren Django Unchained, The King's Speech en Silver Linings Playbook. Het bedrijf was ook producent van televisieprogramma's als Project Runway en Marco Polo.